27 Paź

Horta-Guinardo

Horta-Guinardó jest trzecią pod względem wielkości dzielnicą Barcelony. Znajduje się w północno-wschodniej części miasta, pomiędzy dzielnicami Gracia i Nou Barris. Charakteryzuje się ona nierównym ukształtowaniem terenu, który tworzą góry, wzgórza i doliny. Obfitość zieleni sprawia, że jest jednym z najbardziej atrakcyjnych miejsc dla osób szukających ciszy i spokoju, wypoczynku na świeżym powietrzu.

Historia Horta-Guinardó sięga 965 roku n.e. i starej Doliny Horta, która jest obecnie znana jako Vall d’Hebron. Jest to miejsce, gdzie niegdyś została założona wieś o tej samej nazwie. I podobnie jak inne wioski Costa Brava, takie jak Gracia, Sants, Sant Martí i wiele więcej wokół miasta, tak i Horta została włączona do Barcelony, ale nieco później, bo w roku 1904. Był to rejon głównie obszarów wiejskich i nie był rozwijany aż do 1950, kiedy to ludzie z Katalonii i reszty Hiszpanii przybyli do miasta w poszukiwaniu pracy i osiedlili się tutaj. Zresztą podobnie sytuacja wygląda na innych wybrzeżach Hiszpanii, jak choćby na Costa Blanca, gdzie wiele mniejszych wiosek zostaje „wchłoniętych” w poszerzające swoje granice duże miasta.

Położona wśród zboczy, dzielnica ta pozwala odkryć autentyczne klejnoty architektury Barcelony i najnowocześniejszej techniki, takie jak Pawilon Republiki i rzeźbę Joan Brossa „Visual Poem”. W ostrym kontraście, w starej dzielnicy, można cieszyć się wąskimi uliczkami i małymi skwerami, które przypominają o wiejskiej przeszłości tej dawnej wsi, takimi jak Plaça d’Eivissa i jego okolice, czy stare umywalnie na Carrer Aiguafreda, gdzie ludzie robili pranie.

Wraz z pierwszej jakości zakładami opieki zdrowotnej, takimi jak kompleks medyczny Vall d’Hebron i szpital Llars Mundet, dzielnica ma znakomite tereny zielone i obszary rekreacyjne, które obejmują część Parc de Collserola – Parc dels Tres Turons, ze spektakularnym, naturalnym punktem widokowym Mirador del Turo de la Rovira, (262 m npm), z którego roztacza się panoramiczny widok na miasto. Ma on także dużą wartość historyczną, jako miejsce ulokowania baterii przeciwlotniczych, które broniły miasta przed bombardowaniem przez faszystowskie samoloty podczas wojny domowej w Hiszpanii. Jest tu także wspaniały, pochodzący z końca XVIII wieku w neoklasycznym stylu Parc del Laberint, z oczkiem wodnym i zawiłym labiryntem pośród cyprysów.