7 Kwi

Klasztor Pedralbes

Klasztor Królewski NMP z Pedralbes, założony przez królową Elisendę de Montcada w 1327 roku, stanowi niepowtarzalny historyczny i kulturowy testament społeczności, która tu mieszkała od 1327 r. do niedawna. Z prawie 700 – letnią historią klasztor jest unikalnym testamentem nie tylko życia klasztornego wspólnoty klarysek, ale także historii Barcelony i Katalonii.

Różne pomieszczenia są pogrupowane wokół trójpiętrowego gotyckiego klasztoru. Obejmują one kaplicę św. Michała, sypialnie, refektarz, kuchnię, szpital, magazyny, pomieszczenie opactwa i dom używany do spotkań wspólnoty religijnej, a także różne komórki dzienne.

Klasztor Pedralbes został założony przez królową Elisendę de Montcada w 1327 roku z poparciem męża, króla Jakuba II. Zgodnie z duchowymi prądami ówczesnego klasztoru został on zajęty przez Zakon Klarysek, oddział kobiecy Zakonu św. Franciszka, który tam mieszkał praktycznie nieprzerwanie do 1983 roku.

Budynek jest jednym z najlepszych przykładów katalońskiej architektury gotyckiej, zarówno w przypadku kościoła, jak i dla trzypiętrowego klasztoru, jednego z największych i najbardziej harmonijnych w tym stylu. I choć Barcelona posiada mnóstwo fantastycznych budowli i nieruchomości (również przeznaczonych do sprzedaży – polecamy serwis abierto.pl), to Pedralbes zachwyca swym rozmachem.

Jeśli chodzi o kościół, należy szczególnie wspomnieć o grobowcu królowej Elisendy, który ma dwie strony – jedną skierowaną do kościoła, gdzie jest postać królowej ubrana w strój królewski, a druga w kierunku klasztoru, gdzie jest pokazana jako pokutna wdowa. Innymi ważnymi elementami są witraże z XIV wieku, kilka grobów członków arystokracji i trzy chóry: na poddaszu, chór niższy i chór mnichów.

Wewnątrz kompleksu, wokół klasztoru, znajduje się szereg komórek dziennych, w których zakonnice przebywały dla własnej refleksji. Kaplica Michała Archanioła jest kolejnym niezwykłym budynkiem z malowidłami, na które malarz Ferrer Bassa otrzymał zlecenie od ksieni, siostry Francesca ça Portella w 1343 r. Jego twórczość wyraźnie odzwierciedla wpływ tak ważnych artystów jak Giotto, bracia Lorenzetti i Simone Martini. Odwiedzający mogą także zobaczyć dom spotkań, salę opactwa, refektarz, kuchnię, magazyn, dormitorium i szpital – jeden z najlepiej zachowanych renesansowych budynków szpitalnych.

W sypialni, w dawnych pomieszczeniach sypialnych zakonnic, które przeszły liczne przemiany w czasie, zwiedzający mogą zobaczyć wystawę „Skarby Klasztorne”. Pokazuje ona wybór najlepszych dzieł sztuki, mebli i przedmiotów liturgicznych zgromadzonych przez społeczność przez siedem wieków. Pozostałe wystawy stałe w klasztorze to: „Rośliny, środki zaradcze i aptekarze” w klasztorze; wystawa dioram w magazynie oraz wystawa „Petras Albas” w starym szpitalu, która ilustruje życie wspólnoty klarysek i historię klasztoru.

Oprócz swej wartości architektonicznej, klasztor Pedralbes przedstawia życie zakonne na przestrzeni lat dzięki licznym obiektom i dziełom sztuki, które się zachowały, i przyczynia się do zrozumienia życia klasztoru, który funkcjonował tam do 1983 roku, kiedy to klasztor został przekształcony w muzeum.