La Boqueria
La Boqueria
Życie średniowiecznych miast najczęściej skupiało się wokół głównego placu. Placu, który obowiązkowo pełnił funkcję targową. Tam właśnie mieszkańcy zaopatrywali się w produkty potrzebne im na co dzień, ale także handlowali czy oferowali swoje usługi. Choć może się to wydać dziwne, jeden z takich bazarów mieści się w Barcelonie i z powodzeniem funkcjonuje do dzisiaj. To La Boqueria, rozległy kompleks targowy położony przy La Rambla, w bezpośrednim sąsiedztwe Gran Teatre del Liceu.
Początki La Boquerii datuje się na 1217, z którego to roku pochodzą pierwsze informacje na temat bazaru. Już wtedy przeznaczeniem placu był handel – głównie mięsem. W drugiej połowie XV wieku, Mercat Bornet – bo tak brzmiała ówczesna nazwa bazaru – przemienił się w skup żywca, swym zasięgiem obejmując całą Katalonię. Z końcem XVIII wieku, targowisko przemianowano raz jeszcze, tym razem na Mercat de la Pall. Trzeba jednak zaznaczyć, że w tamtych czasach La Boqueria nie była najważniejszym ośrodkiem handlowym Barcelony. Funkcję tę pełnił podówczas Plaça Nova. Prawdziwy rozwój La Boquerii przypadł natomiast na XIX wiek. Wraz ze wzrostem zapotrzebowania, rozrastał się i rynek. Pod wpływem bieżących potrzeb, zdecydowano się na gruntowną przebudowę. Dawną La Boquerię zburzono, w jej miejscu stawiając nowoczesne – jak na XIX wiek, oczywiście – hale targowe. Budowę, której oficjalne zakończenie nastąpiło w 1853 roku, nadzorował Mas Vilia, architekt z Barcelony. Ostateczne modyfikacje wykonano na początku XX wieku – wtedy to do La Boquerii dołączyła nowa hala przeznaczona do sprzedaży ryb oraz całe targowisko pokryto metalowym dachem.
La Boqueria z powodzeniem funkcjonuje do dzisiaj, choć obecnie trudno byłoby określić ją mianem głównego centrum zaopatrzeniowego Barcelony. Zresztą przecież nie taka już jest jej rola – choć handel na historycznym targowisku wciąż kwitnie, to z każdą chwilą rośnie turystyczna atrakcyjność miejsca. Zwiedzając stolicę Katalonii, nie sposób pominąć właśnie targowiska La Boqueria. Nigdzie indziej, a właśnie tam poczuć można powiew klimatu dawnych lat.